Pregnyl spuiten voor de 1e keer.

Nou dat heb ik geweten hoor, niet echt een prettige ervaring mee gehad.
De picto’s en het verhaal op Google waren duidelijk, daar lag het niet aan.

Waar het wel aan lag is dat je de 2 ampullen (die van glas zijn!) met de hand moet breken (de bovenkant dan hé) maar in de beschrijving gebruiken ze een breekdingetje waarmee de ampul dus mooi gelijk afbreekt. Maar ja, met de hand lukt dat mooi gelijk breken dus niet. Het gevolg; net alsof je een bierflesje op de rand van de tafel afbreekt. Erg geraffeld dus. Tafel onder glassplinters en niet geheel onbelangrijk; er vielen dus ook glassplinters in de ampul met vloeistof. Oh jee dacht ik toen. Nou toen moest het opzuigen nog beginnen.
De 2^e ampul precies hetzelfde verhaal, wel heb ik dit eerst ik een stuk keukenrol gewikkeld omdat anders mijn vingers onder het glassnippers zitten. Vloeistof opgezogen en gespoten in de ampul met poeder. Ik ben er maar vanuit gegaan dat de naald zo dus in dat er heus niet zoveel splinters opgezogen zullen worden. Als dit opgelost is moet je het ook weer opzuigen en dan injecteren. Voor de duidelijkheid, ik heb maar 5000 eenheden en als je 10.000 hebt moet je deze stap dus 2x doen en dan pas injecteren.
Voordat ik het complete goedje opzoog met de spuit heb ik keurig van naald gewisseld want voor het mengen gebruik je een dikke en voor het daadwerkelijk injecteren een dunne. Nu komt het; Omdat de ampul dus niet mooi gelijk was afgebroken kon ik met de korte dunne naald dus niet de volledige hoeveelheid opzuigen. Er bleef dus best een aardig restje (in mijn ogen) zitten. Tja, ik heb geen verdere uitleg gehad en in de beschrijving stond daar ook niets over. Ik denk dat dit dus erg is als ik niet alles kan injecteren. Dus ik besluit de ampul dus nog een klein beetje voorzichtig een beetje verder af te breken zodat ik meer ruimte heb om tot de bodem van de ampul te komen met mn naald. Ik vergeet alleen dat ik de naald dus ook nog vast heb tijdens het breken. Je raad het al; naald gebogen met een flinke braam aan het eind! S**T! En nu? Er zit geen 2^e naaldje bij, rechtbuigen en proberen de braam eraf te krijgen lukt niet. Ik kan het restje vloeistof dus ook niet opzuigen hiermee en daarnaast zeker niet in mijn buik duwen. S##T! Waarom ben ik nu ook alleen en waarom is het nu ook zaterdag. GGRRR! Ik besluit de vloeistof die in de spuit zit terug te spuiten bij het overgebleven restje en dan maar van naald te verwisselen. Dus de dikke naald in mijn buik te zetten. Inmiddels tik dus ook de tijd door. Ik kan je vertellen dat die dikke naald echt geen pretje is om door je buik heen te duwen! Maar ja, wat voor keus had ik? Ik kan niet het goedje opdrinken ofzo. Kon ook niet iemand bellen voor advies. En dat spul moest in mijn buik. In de beschrijving staat dat de hele naald in de huid moet, nou dat heb ik met die dikke naald dus mooi niet gedaan! Ik heb hem wel langer laten zitten in mijn buik. Uiteraard bloedde het nadat de naald eruit was. Heb zelfs in de loop van de dag van pleister moeten verwisselen. De plek van het injecteren is de hele dag vrij gevoelig geweest en aan het eind van de avond zat er een mooie vuurrode schijf. Ik ben nu ruim 24uur verder en de ‘pijn’ en de rode schuif zijn er nog. De schijf is qua grootte gelijk gebleven, in de gaten houden dus.

Tjonge tjonge, heb ik weer. Natuurlijk het hele verhaal met foto’s van de ampullen, naalden en mijn buik naar mijn mannetje gestuurd. Hij probeerde me gerust te stellen door te zeggen dat ik het goed heb opgelost en dat de werking heus niet minder zal zijn.
De les hieruit; vragen om een breekdopje en een extra injecteernaaldje. Maar hopelijk is dit niet nodig als je berijpt wat ik bedoel.
Ik zal toch niet mijn 1^e kans met injecteren zelf verpruts hebben hé……

De laatste maand van het jaar.

December 2015

Vrijdag. Ik start deze maand met een bezoekje aan de gyn, even checken wat de 100 eenheden gedaan heeft. Dit keer heb de andere gyn die bepaald over het beleid. Voordat ik de stoel in ga vertel ik de gyn dat ik nog steeds veel last heb van steekjes en wat rosé kleur in mijn urine had. Ze keek een beetje met een schuin en vragend hoofd naar me, uhmm zei ze, ze zullen eens kijken dan.
100 eenheden was het hé. 

Ik vind het zo ie zo fijner als ik een vrouwelijke gyn heb (maar dat zullen de meeste wel vinden dus dat is niet zo gek) maar ze is ook veel 'zachter' met het bewegen van de inwendige echo. Mijn rechter eierstok ligt altijd een beetje verstopt en ook hierbij is ze veel voorzichtiger met duwen op mijn buik en het inwendig draaien van de echo. Als ik een mannelijke gyn heb kan ik het na het bezoekje nog wel eens even voelen in mijn buik. Helaas werken er maar 2 vrouwen in mijn ziekenhuis en hebben ze niet vaak dienst.

Terug naar de echo. Wat zien we hier, hoor ik d'r zeggen. Verbaast kijk ik een beetje op. Zie je wat dan. Ja, zegt ze. Een paar kleintjes maar hier 1 van bijna 18mm. HUH?!? En twee van ongeveer 15mm. De rest is klein. Maar euh, zeg ik, dat is toch goed. Nog een beetje twijfelend en bevestigend. Ja prima hoor. Daar kunnen we wat mee. Kleed je maar aan dan ga ik even nadenken hoe we dit gaan aanpakken. Half blij half verward kleed ik me aan. Wat ken ik mijn lichaam toch, dat heb ik dus al die tijd voelen ontwikkelen!
Ik mag nog 1 dag Puregon spuiten (vandaag voor het laatst) en morgen (zaterdag) de Pregnyl zetten. Dan is zondag de eisprong. Ik probeer het in me op te nemen maar ik merk dat mijn hoofd nog een beetje achterloopt. Als je ongesteld word dan op dag 3 beginnen met 90 eenheden en op dag 7 terug voor de eerste controle. Nou fantastisch zeg ik. Dan bedenk ik me ineens dat ik nog nooit de Pregnyl in elkaar heb geflanst. De gyn begint te vertellen over de gekleurde naaldjes en de 2 ampullen. Daar onderbreek in haar. Ik heb de verpakking al die tijd dicht gelaten omdat ik bang was dat er iets kwijt zou raken. Tja, je kunt niet naar de assistent voor uitleg want zij heeft het te druk(?) en ik heb er ook geen folder van. Weet je wat, kijk maar op Google. Zal de juiste website met de instructie voor je opschrijven. Echt waar, dit kreeg ik echt opgeschreven op een briefje mee. Sorry hoor maar als iemand dit soort, in mijn ogen, 'bizarre' dingen meemaakt zou ik dit graag willen weten. Ligt het nu aan mij, ligt mijn verwachting van een gyn gewoon te hoog?!?

Toch wel met een soort zenuwachtig gevoel stap ik op mijn fiets richting huis.

90 eenheden of hoger?

Vrijdag bijna eind november.

Ik ging stiekem toch een beetje hoopvol naar deze controle toe. Ik heb de laatste dagen erg veel steken (denk aan eisprong of voorbodes van menstruatie) en ik heb ook wat licht bloedverlies bij mijn urine. Eerder beetje rose-achtig. Ik ging er dus vanuit dat er dus wat bezig was in mijn buikje, een kleine yippie ging door me hoofd.

Niets was minder waar. Geen verdere groei. Ook kreeg ik antwoord of dit de laatste keer van deze cyclus zou zijn. We gaan gewoon door met spuiten totdat we de juiste dosis hebben, zei de gyn die het beleid bepaald. Dat betekent dat ik nu mijn 3e week met spuiten van Puregon in ga zonder dat de follikels echt geroeid zijn. De grootste is nog steeds rond de 11mm.
Ik moet nog het weekend met 90 eenheden spuiten en maandag weer terugkomen. Als er dan niets veranderd is wordt er dus weer opgehoogd.

Ik vraag me af of dat echt geen kwaad kan dat je zolang die hormonen toegediend krijgt. Ik weet dat in een normale situatie je lichaam deze soortgelijke stoffen van nature aanmaakt maar dit blijft toch een chemisch iets en daarnaast doet je lichaam dat ook niet zolang. Maar hier denk ik natuurlijk pas weer aan als we een dag verder zijn.

                                                                    
In het weekend had ik ook veel last van steken en wat bloed verlies. Waarom is dit dan, denk ik? De gyn zei dat dit normaal was (heb ik toch nog iets normaals) maar meer uitleg was er dan ook niet bij. Vooral na het klussen heb ik hier last van. Zoals ik al zei lijkt het een beetje op een voorbode van menstruatie maar mijn follikels zijn nog lang niet eens groot genoeg voor een eisprong dus vanwaar dit ‘bloed’?

30 november 2015
Laatste controle van de maand november, voelt altijd een beetje raar als er weer een maand voorbij is.
Nee, nog steeds niet de gewenste reactie op de Puregon. Dus ….ophogen maar weer. Nu naar 100.Van 90 naar 100 eenheden, vraag me af of dat zin heeft. Een nieuwe ampul bestellen en een dag later weer terug naar het ziekenhuis om deze op te halen. Waarom kan dit niet gewoon bij je eigen apotheek ophalen? De Clomid kon ik daar namelijk wel gewoon ophalen. Iemand een idee?
Thuis het verhaal verteld aan mijn vriend. Voor zijn gevoel word ik volgepompt met chemische hormonen en doen ze zomaar een dotje. Kan hem geen ongelijk geven voor zijn reactie. Voor deze relatie was ik natuurlijk ook al bezig en als je deze 1,5 jaar er bij optelt ben ik toch al een rond de 3 jaar bezig met ophogen en ophogen en ophogen. Meer gebeurt er niet.

Heb daarom een besluit genomen. Ik ben naar de huisarts gegaan en haar mijn ervaringen betreft de behandelingen en de bevindingen van de gynaecologen vertelt. Het was een fijn gesprek. Ze liet me mijn verhaal doen en heeft echt naar me geluisterd. Dit kon ik merken aan de vragen die ze stelde en aan de feedback die ze gaf. Ze stelde me gerust en zei: als jij dit allemaal zo ervaart werkt dit alleen maar averechts en lijkt het me verstandig dat je voor een second opinie gaat. Ze zag dat mijn dossier betreft de behandelingen helemaal niet is bijgewerkt, er miste echt veel informatie. Ze wist dus niet eens dat ik al voorbij de Clomid was.
Toen ik de verwijsbrief een dag later ophaalde bleek dat de informatie dus nog steeds ontbrak, kan daar dus nog ff achteraan.

Hmmmm krijg een beetje het idee dat het wel een beetje negatief blog aan het worden is zo…..Ik hoop dat het jullie niet afschrikt. Ik ben zelf helemaal niet zo negatief ingesteld maar dit is nu helaas wel wat ik meemaakt en dus tegen aan loop. Ik hoop dat dit alles jullie niet er van weerhoud mijn blogs te lezen of ‘angstig’ voor je eigen behandeling te worden.

controledag 20

Controledag 20
Eind November. Ja daar zijn we weer, op de bekende stoel. We hadden elkaar net begroet of de gyn zei al; kleed u zich maar uit. Nou hop, inwendige echo en daarna werd er gevraagd; En wat is er precies bij de vorige echo geconstateerd en afgesproken? Ik nam een hele diepe zucht (dacht tijdens die zucht dat het inderdaad een logisch iets is om dit niet vanuit het dossier te lezen maar aan de patiënt zelf te vragen, alweer!) en vertelde maar dat er toen geen verdere groei te zien was en als dit nu nog zo zou zijn dat de dosis dan verhoogd werd. Mijn voorgevoel klopte. Er was geen groeiende follikel te zien alleen dat zogeheten druiventrosje. Ik kreeg de opdracht de dosis naar 90 verhogen. Ik vroeg me af hoelang ze mijn cyclus gaan oprekken, gewoon totdat de gewenste groei kwam of staat daar toch een maximaal aantal dagen voor? Omdat ik eind van de week moet terug komen (ppff een paar dagen vrij van de inwendige echo’s) dacht zij wel dat dit de laatste keer zou zijn van deze cyclus. 

Ik heb me voorgenomen dat ik er maar openminded naar toe ga, dan kan er niets tegenvallen. Daarnaast heb ik me ook voorgenomen om de controles alleen nog maar bij de 2 gynaecologen die het beleid bepalen te laten doen, mits er natuurlijk niet teveel tijd tussen gaat zitten want deze 2 hebben niet ieder dag dienst. Nu hoop ik dat ik ook de moed heb om dit te zeggen bij het maken van de afspraak.

Mis geprikt

Oei....hahaha ben ik even suffig geweest.
Ik had eerder gezegd dat ik wat meer in mijn been zou prikken, nou dat heb ik geweten haha. 
Ik had het die ochtend koud en had dus niet zoveel zin om mijn broek ver naar beneden te doen waarvoor er dus maar een kort stukje been te zien was. Spuit erin,even paar tellen erin laten zitten en er weer uit. Toen kwam er toch een lading bloed mee! Het liep helemaal over mijn been! Dus hand erop en hinkelend naar de tissues. Gelukkig stopte het vrij snel met bloeden. Ik was weer terug in het licht gaan staan met inmiddels mijn broek dus verder naar benenden en wat zag ik, ik had vol in een dikke ader geprikt hahahah! De ader was gelijk helemaal blauw opgezwollen. Binnen een uur had ik een goede blauw plek te pakken. Nou dat gebeurt me dus geen 2e keer meer.......

Mijn lieve mannetje

Mijn vriend praat er niet zoveel over; de onvruchtbaarheid,de pillen, de spuiten, de onzekerheid. Als hij er zelf over begint is het meestal een praktische vraag bv over mijn controle. Oh ja en over mijn stemmingwisselingen praat hij ook hihi. Als ik meer over zijn gedachtes en gevoelens wil weten dan moet ik het zelf vragen.
Maar als ik het aan hem vraag durft hij het wel allemaal te zeggen wat er in hem omgaat. Natuurlijk vindt hij het vervelend dat het zo moet en had hij gehoopt dat het anders zou gaan, in ieder geval makkelijker. Hij vindt het erg voor mij en vooral het aan de zijlijn staan van dit proces vindt hij lastig. Dit is voor hem ook de reden dat hij zich wat 'zakelijker' opstelt, bescherming. Hij maakt zich vooral veel zorgen. Wat het met mij doet, wat het met ons doet, tot hoever gaan we.

Gisteravond (vrijdag) vertelde ik hem dat ik voor het eerst in mijn been gespoten heb en dat ik best gek vond. Dat ik opnieuw moest wennen,alsof het de eerste keer was dat ik injecteerde. Hij pakte me vast en zei: "ik vind je heel stoer weet je dat. Ik weet dat je een stoer vrouwtje bent en ik zie dat soms wel eens als vanzelfsprekend maar bij dit soort dingen vind ik je echt bijzonder stoer en dapper. Je doet er niet moeilijk over, je doet het gewoon. Daar heb ik veel bewondering voor en dat wilde ik je even zeggen."
Ik zat sprakeloos op de bank, deze voelde ik niet aankomen. Lief van je zei ik maar dat hoef je niet te vinden hoor, hoorde ik mezelf een beetje verlegen antwoordde.  Jawel zei hij, dat moet wel. Vindt het ontzettend knap van je. De manier waarop jij dit doet zou ik niet na kunnen doen.
Wat ben je lief, mannetje van me.

Controle weekje

Controledag 10. De gyn schok dus dat ik ik opgehoogd was van 50 naar 75 eenheden. Vond het wel erg hoog voor iemand van mijn prostuur. Eerst schok ik en tegelijk dacht ik;
daar gaan we weer, de verschillende opvattingen van de diverse gyneacologen die mij zo onzeker maken. Bij de echo bleek dat er links kleine follikels te zien waren en die wel hoopvol konden groeien. ik kreeg de boodschap om maar door te gaan met de 75 en later die week terugkomen. Zo gezegd zo gedaan. Ik kreeg dezelfde gyn. Er was links een beter zicht op het druiventrosje(zoals hij het noemde) tezien en rechts dus niets. Het druiventrosje is niet wat we willen zien
zei hij. Het is de bedoeling dat er 1 of 2 losse follikels komen te liggen in de eierstokken.Er is dus nu overstimulatie en ze groeien niet snel genoeg. Eind van de week terug komen.Dan heb je ook een andere gyn en die geeft weer nieuw licht op de zaak, zei hij nog voordat ik de deur dicht deed.

Controle dag 17. Voor mij is het normaal dat dit de laaste controledag zou zijn geweest en bij een goed gegroeide follikel zou ik 2 dagen later de pregnyl geinjecteerd krijgen. Ik ging dus naar deze controle toe met het idee dat er 3 opties waren. 1:deze cyclus het dus niet zou worden,dat ik mocht stoppen met spuiten en dat we geen gemeenschap mogen hebben ivm overstimulatie. 2:er was een follikel goed gegroeidt dus over 2 dagen pregnyl. 3:de grootse follikel moet nog even groeien dus 2 dagen doorspuiten en dan pregnyl. Maar had ik het ff mis. Gelukkig kreeg ik deze keer wel een van de gyns die het beleid voeren. Tijdens de inwendige echo zei hij: het is n zooitje in je baarmoeder,niet wat we willen zien. De grootste follikel is nauwelijks gegroeid en recht niets. 75eenheden is niet teveel voor je.(waarom zegt die ene gyn dat dat wel?!?) Voor de gemiddelde vrouw van jou lengte en prostuur is het wel veel maar n enkeling heeft dus meer nodig en jij valt ook hierbij dus weer bij de uitzonderingen. Je moet doorgaan met 75 eenheden tot maandag. Als er dan niets veranderd is dan wordt er verhoogd. Je cyclus wordt nu gewoon langer maar dat is normaal bij de 1e x. Het is zoeken waar jij op reageerd en dat is waarschijnlijk hoger dan waar we normaal vanuit gaan. We kijken het nog even aan en waarschijnlijk maandag ophogen. Zodra we de juiste hoeveelheid hebben starten we de volgende cyclus net een tikkie lager zodat we sneller goed zitten. Hij was ook de eerste die vroeg  hoe het gaat met spuiten.Dit vind ik fijn. Hij vroeg maar heel kort door maar toch was deze aandacht en interesse erg fijn. Ik heb dat echt bij de andere controles gemist want ze wisten allemaal dat dit mijn eerste keer spuiten was. Ik zei dat het spuiten me mee viel maar nu ik al 2wkn bezig ben begint mn buik wel beetje geirriteerd te raken.Ook krijg ik blauw plekjes. Advies is spuiten in de onderbuik links en rechts en afwisselend met hoog id bovenbenen. Dit om blauwe plekken en harde (litteken)schijven te voorkomen. Ook omdat steeds ih zelfde gebied spuiten de werking negatief beïnvloed. Fijn dat hij dit nog even uitlegde.Het wordt dus vaker in mijn bovenbenen spuiten. Nou begin volgende week dus weer terug. Omdat de folliklens nog redelijk klein zijn mogen we gewoon klussen.Fijn want dit was de brandende vraag van mijn vriend hihi.
Bij thuiskomst heb ik de spuit voor het eerst in mijn been gezet. Beetje gek, het is net alsof ik voor het eerst de eerste spuit zet.Merkte dat ik wat onzeker werd, ik had ook de naald er niet helemaal ingezet merkte ik bij het terug trekken.Daar werd ik ook weer onzeker van omdat je de naald er 5sec na het leegspuiten erin moet houden omdat er wel eens een restje in de naald kan blijven zitten. Ik kreeg twijfel of erg veel kwaad kon dat ik de naald er dus niet helemaal in had gedaan.Probeer dit maar uit mijn hoofd te zetten. Gekke plek hoor in je bovenbeen.Voelt tegenstrijdig omdat je eirestokken daar dus totaal niet zitten hihi. Gaat het wel vaker doen op deze gebieden want ik wil geen littekenschijven op mn buik.
Afwachten tot maandag dus.